Salg og kjøp av gårdparter

[Finn Roaas]

Gjennom lensregnskapene kan vi se hvordan gårdparter skifter eiere. En gårdbruker har f. eks. 2 skippund i en annen gård. Noen år senere befinner denne gårdparten seg hos en helt annen gårdbruker, eller deler av den. Mitt spørsmål er: Hvor var det rent fysisk at salg og kjøp av gårdparter fant sted? Var det på tinget? Eller andre steder? Foreslå litteratur som beskriver dette.

[Ivar S. Ertesvåg]

11 timer siden, Finn Roaas skrev:

Gjennom lensregnskapene kan vi se hvordan gårdparter skifter eiere. En gårdbruker har f. eks. 2 skippund i en annen gård. Noen år senere befinner denne gårdparten seg hos en helt annen gårdbruker, eller deler av den. Mitt spørsmål er: Hvor var det rent fysisk at salg og kjøp av gårdparter fant sted? Var det på tinget? Eller andre steder? Foreslå litteratur som beskriver dette.

 

Når det er snakk om lensrekneskap, er det vel fram til om lag 1660. 

 

Seljar og kjøpar måtte inngå ein avtale.  Det kunne skje kvar som helst. Ein avtale kunne vere munnleg eller skriftleg.  Det er dei skriftlege vi

veit noko særleg om. Dei fleste måtte vel ha nokon som formulerte avtalen skriftleg for seg; og då var det kanskje vanlegast at dei (partane

og vitne) møttest der denne personen heldt til. Alternativt kunne det vere ein sentral plass der alle kunne samlast - t.d. på kyrkjebakken.

I ein del tilfelle er staden for avtalen ført inn saman med datoen.

 

Så måtte avtalen tinglysast, altså kunngjerast og stadfestast offentleg. Det skjedde på det aktuelle bygdetinget (som var 3 eller 2 gongar om året).

Sorenskrivaren (eller funksjonæren hans) førte eit notat om avtalen i tingboka.

 

Seinare fekk sorenskrivaren ein protokoll, altså panteboka, der han skreiv inn ein kopi av avtalen. 

Dei eldste pantebøkene i DA frå landdistrikta er frå 1690; frå byane frå 1660.  Men dette er etter den tida du spør om.

 

 

[Finn Roaas]

Takk for svaret